C: Tırmanışların hakkında klüpteki birçok kişiden birşeyler duymuşuzdur. Öncelikle dağcılık hikayeni senden duyalım: Oldukça aktif tırmandığın bir dönem var, yılın büyük kısmını dağda geçirdiğin söyleniyor. Ne kadar bir süreden bahsediyoruz ? Dağda ne kadar kalıyordun?

U: İkinci, üçüncü senemden başlayarak bi 4-5 senelik bir periyot var öyle. Senenin minimum 150 günü kalıyorduk dağda. Değişiyordu tabi ama o zamanlar rehberlik turları filan da katarsak 150 günü buluyordu.

C: O dönemlerde özellikle birlikte tırmandığın birileri var mıydı ?

U: Var tabi, her dönemden partnerlerim oluyordu. Ama esas partnerler; Selo .. Tafa.. Tafa’nın dönem ve Selo diyelim. Yoksa diğer dönemlerden de tek tek insanlar çıkıyordu yani.

Ekip:

Gökhan Şifan

Sinan Kahraman

19 Mayıs'ta yine işleri ayarlayıp 15'i akşamı rotayı Aladağlar'a cevirmiştik. Diğer ekibi(Barış Okçuoğlu, Şeyda Kocacık, Gizem Işık) Bozkaya'ya çıkmadan önceki son kampları olan Sokullu'ya bırakıp kontağı ODTU dağ evinde kapadım. Saat 10'a kadar uyuduktan sonra, 13'e kadar da kahvaltı sürünce artık uzun ve bilinmedik bir rotaya giremezdik ve "Müezzin" rotasına niyetlendik. Rotayı boltların yanından takozladık(ilk ip boyundan 3. bolta kadar 2-3 m. sağda kaldık).

17'sinde Cımbar'a girdik ve rota seçmek için kafalar yukarıda, suya da düşmemek için sıçrayarak ilk çatalı geçtik Küçük Cımbar'dan devam ettik. 2. çatalda kafamıza göre daha önce çıkmadığımız bir yüzey gördük ve inşallah Han rotasının bitimine bağlanıyordur diyerek ilk ip boyuna girdik. İp boylarıni(60 m.) neredeyse tam cıktık. Rotanın kilidi aşağıdan da görüldüğü gibi son ip boyu idi. Son ip boyu da neredeyse 20 m. boyunca devam eden (yarabbi şükürsüz) 6 derece gibi bir çatlaktı. Bu çatlakta bir sikke bırakmak zorumda kaldık ve rota da Han rotasının sonundaki düzlükte bitti.

(Bu metin, boltlama ve riskin kabul edilebilir hale gelmesi için nasıl manipüle edildiğine dair bir yazı olarak başladı. Orijinal başlık 'Kızgınız' dı. Sonra 'Yüksek Solo Sanatı' haline geldi. Son olarak da 'Alpin Stil Kardeşliği: Tırmanış Dini ve Cihad İçin Bir Neden' de karar kıldım. Rock&Ice, kapağında 'Kapıdaki Barbarlar' başlığıyla, içeride ise 'Twight’ın Tutkusu: Alpinizm Niçin Ölmeye Değer' başlığıyla bu yazıyı yayınladı.)

KAPIDAKİ BARBARLAR

Bir arkadaşımla ‘’Second Amendment’’i tartıştığımız bir sırada, alternatif bir bakış açısına hoşgörü gösterip gösteremeyeceğimi sorduğunda aldığı,  hayır cevabı, inancımın rasyonel değil de dini olduğunu öfkeyle söylemesine neden oldu. Ben de kısmen bunu kabul ettim. Bugün, tırmanış etiği konusunda bir mücahit olduğumu kabul ediyorum, ideallerime aşkla bağlıyım, başkaları bu ideallere saldırdığında da cihat çağrısında bulunuyorum.

Eskiden kesin kurallara niçin inandığımı, niçin önemli olduklarını anlatmak için çabalardım. Öğrendim ki etik tartışılırken, insanlar, dini bir inançtan farklı olmayacak şekilde bildikleri doğrular yüzünden, dinlemekten ziyade konuşmayı tercih ediyorlar.Dolayısıyla ben de sebeplerimi anlatmak yerine inancımı anlatmaya yoğunlaştım.